donderdag 20 april 2017

Het is weer bijna 4 mei

Feitelijk duurt dit nog twee weken en dat is best ver weg, maar voor mij is het al bijna 4 mei. Sinds een paar jaar ben ik lid van het lokale 4mei comité en organiseer ik samen met een aantal anderen de jaarlijkse herdenking op 4 mei.

Dodenherdenking

Een paar jaar geleden werd ik door een kennis gevraagd voor het 4mei comité van ons dorp en nog twee andere dorpen waarmee we vroeger één gemeente vormden. In eerste instantie twijfelde ik nogal, want eigenlijk vind ik alles rondom oorlog maar niks. Ik vond geschiedenis het stomste vak op school en dat was vooral vanwege de uitvoerige behandeling van de Tweede Wereldoorlog. Mijn man kijkt graag oorlogsfilms maar die vind ik echt niet leuk. 
Toch heb ik ja gezegd, want ik vind herdenken van oorlogen wel heel belangrijk. Door te herdenken staan we er bij stil hoe vreselijk oorlog is en dat we dat nooit mee willen maken. 

Vrijheid

Omdat er bij ons niks georganiseerd wordt voor 5 mei hebben we het thema vrijheid dit jaar meegenomen in de herdenking. We staan stil bij onze vrijheid, die soms vanzelfsprekend lijkt, maar dat welbeschouwd helemaal niet is. Kijk eens naar het nieuws en zie op hoeveel plekken er oorlog is. Maar ook op andere manieren kun je beperkt in je vrijheid zijn, denk aan slavernij, kinderarbeid, armoede en onderdrukking. 

Waar ben ik dan zo druk mee

Onze herdenking duurt een uur. In dat uur luisteren we naar muziek, zingen we met de mensen samen een aantal liederen, luisteren we naar gedichten en dit jaar kijken we ook naar beelden gemaakt door de jeugd. Al deze dingen moeten uitgezocht worden, er moeten mensen gezocht worden die mee willen werken, daarmee moeten afspraken gemaakt worden en het geheel moet in een programma gezet worden dat precies 1 uur duurt, want die twee minuten stilte die schuif je niet even op. 
Op dit moment ben ik druk met het maken van een programmaboekje en het timen van alle onderdelen. De filmpjes van de jeugd moeten nog bewerkt worden tot bruikbaar materiaal maar dat doet een collega. Pas als dat gedaan is kunnen we het tijdschema kloppend maken.

Meer dan alleen herdenken

Om mensen betrokken te houden organiseren we meer dan alleen een herdenking op 4 mei. Dit jaar organiseren we een fietstocht langs memorabele plekken waar steeds wat verteld wordt over de geschiedenis van die plek. De extra activiteiten worden doorgaans goed bezocht en zijn echt de moeite van het organiseren waard (de herdenking overigens ook). Dat maakt het leuk om te doen en eerlijk gezegd begin ik steeds meer interesse te ontwikkelen voor de oorlog en alles eromheen. 

In mijn zoektocht naar bruikbaar materiaal vond ik dit gedicht wat voor mij wel heel toepasselijk is.

Mijn Oorlog 

Mijn oorlog
speelt zich af
in films uit Hollywood.
Ik ken ze niet,
de kampen de treinen
van angst. De slachtoffers
slechts acteurs.

Mijn oorlog
staat gedrukt
ik dikke boeken.
Ik ken ze niet,
de gruwelijke beelden
van verdriet. De doden
slechts als cijfers.

Mijn oorlog.
Twee stille
minuten, eens per jaar.
Ik ken hem niet.
Maar ik besef de angst,
het leed van toen en nu.
Ik herdenk.
Door Jurre van den Berg

2 opmerkingen:

  1. Wat een prachtig gedicht. Ik krijg er kippenvel van. Het is zeker goed om ons bewust te zijn van onze vrijheid.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het is elk jaar weer zoeken naar mooie gedichten en inmiddels heb ik een mooie lijst indrukwekkende gedichten.

      Verwijderen