dinsdag 28 februari 2017

Samen slapen

Voordat ik kinderen kreeg was ik altijd van mening dat kinderen in hun eigen bed horen te slapen. Zieke kinderen mogen natuurlijk best eens bij papa en mama slapen, maar anders gewoon in hun eigen bed.
Hoe anders is dat nu we zelf kinderen hebben.

De babykamer

Toen ik zwanger was van de eerste kregen we van mijn schoonzus de babykamer. Hun gezin was compleet na 3 kinderen en die kamer kon prima nog een paar kinderen dienst doen. 
Toen onze zoon geboren werd gebruikten we de kinderwagen als bedje op onze slaapkamer en legden we hem al gauw ook voor slaapjes in het ledikant op de babykamer. Maar al in de kraamweek kwam er verandering in. Want ons jongetje deed geen oog dicht 's nachts en wij ook niet. We liepen wat af met hem en hij heeft op het aankleedkussen tussen ons in gelegen maar niks hielp. We waren ten einde raad toen de verloskundige ons een oplossing bood. Ik kon half zittend slapen met baby op mijn buik. Wat een verademing, we konden weer slapen! De eerste 3 maanden hebben we zo geslapen, toen verhuisde zoon naar zijn eigen bedje op zijn eigen kamer. We hebben toen nog wel strijd gehad maar de man wilde hem niet weer bij ons in bed hebben. Na de nodige moeite heeft hij toen in zijn eigen bed leren slapen, maar toen ik zwanger was wist ik dat ik dit niet weer wilde. 

Een bedhekje

Ik had me inmiddels wat ingelezen en besloten dat ik samen wilde slapen. De man vond het een prima plan om de baby bij ons in bed te laten slapen, maar niet naast hem. Ik kocht een bedhekje zodat baby twee naast mij kon liggen zonder uit bed te vallen. Zoon twee werd geboren en sliep heerlijk bij ons in bed en ook wij sliepen heerlijk! 
Tot het moment dat hij na de nachtvoedingen lekker begon te kletsen spelen, toen sliep ik niet meer zo lekker (hij was toen een half jaar ongeveer). Omdat hij 's avonds in zijn eigen bed op de babykamer begon en daar na een voeding gewoon doorsliep besloot ik dit 's nachts ook in te voeren en warempel, hij sliep zo verder. Sinds die tijd sliep hij op zijn eigen kamer. Ik moest er dan wel een paar keer per nacht uit, maar sliep zo toch beter dan samen in mijn bed. 

Baby 3

Toen verwachtten wij baby 3 en kwam het slapen weer ter sprake. Omdat ik nu wist dat ik voor langere tijd samen wilde slapen met de baby bedacht ik dat ik toch wel wat meer ruimte wilde. Ik zou wel een co-sleeper willen; een bedje met één open zijde wat je tegen je eigen bed aan zet. Maar op onze kamer is niet veel extra ruimte dus dit vergde enige creativiteit. Uiteindelijk timmerde de man zelf een passend wiegje. Veel moeite, maar wow, zó mooi!
Maar ook baby 3 wilde graag bij mama op de buik slapen. En omdat ik er prima mee kan slapen heeft ze de afgelopen 5 maanden op mijn buik doorgebracht. Ze wordt nu alleen wat zwaar en ik werd 's ochtends steeds wakker met buikpijn. De co-sleeper is nu dus eindelijk echt in gebruik en het is wel heerlijk. Ik heb geen baby tegen me aan dus ik kan lekker draaien en doen en als ze wakker wordt pak ik haar bij me om te drinken. Soms leg ik haar daarna weer in haar bedje maar vaak val ik zelf alweer in slaap en ligt ze toch nog bij me.
Overdag slaapt ze vaak in de draagzak/doek en een enkele keer in de co-sleeper. Die babykamer is dus niet echt in gebruik. Er liggen schone kleren en wat luiers die ik zelden gebruik. Verschonen doe ik altijd beneden of op mijn kamer en daar liggen ook de meeste kleertjes.

En de grote kinderen?

Die slapen samen op 1 kamer. Maar als ze niet in orde zijn of hebben gedroomd komen ze lekker bij ons. Een heel enkele keer liggen we dan met z'n vijven in ons bed. En stiekem vind ik dat wel heel erg fijn :) 




2 opmerkingen:

  1. Ik was hetzelfde als jij. Voor ik kinderen had leek het me ook geen goed idee. Maar uiteindelijk sliepen ze zeker als baby bij ons in bed. Was ook ideaal met de borstvoeding.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Altijd fijn om te lezen van anderen. Helaas in mijn directe omgeving weinig herkenning, maar gelukkig staan we stevig in onze schoenen en zijn we overtuigd van wat we doen.

      Verwijderen