dinsdag 31 januari 2017

Naar school!

Over twee weken wordt onze oudste zoon 4 jaar en mag hij naar school!

Een school kiezen

Vorig jaar rond deze tijd zijn we ons gaan verdiepen in het kiezen van een school. Dat klinkt mooier dan het is, want hier in het dorp is maar 1 school en de dichtstbijzijnde andere scholen zijn 20 minuten fietsen in mijn tempo, dus voor een kind nog een stuk verder. Heel veel keuze is er dus niet en als we buiten het dorp kiezen dan heeft dat de nodige consequenties. Toch wilde ik onze zoon niet zomaar op school inschrijven zonder me er enigszins in te verdiepen, dus heb ik schoolgidsen gelezen en zijn we op bezoek geweest op de dorpsschool.

De school hier in het dorp is van oorsprong een katholieke school maar zo profileren ze zich niet langer omdat ze als dorpsschool niemand uit willen sluiten. Er wordt nog wel aandacht geschonken aan de christelijke feesten zoals Kerstmis en Pasen. Zelf vind ik het wel jammer dat ze niet meer aandacht aan het geloof schenken, als ik de keuze had gehad dan zouden onze kinderen naar een protestant christelijke basisschool gaan. 
Verder is het vrij doorsnee onderwijs. Ze hebben er een continurooster dus de kinderen blijven op school lunchen. 

Een dorp verderop zit een protestant christelijke basisschool, maar dit is een kleine school met minder dan 100 leerlingen dus de toekomst hiervan is onzeker. Als ik in dat dorp zou wonen zouden mijn kinderen er zeker heen gaan, maar nu ga ik er niet speciaal naartoe. 

In de andere richting is een kleine stad met meerdere scholen. In een wijk die nog net op fietsafstand van ons is bevindt zich een daltonschool. Dit vind ik een aantrekkelijke vorm van onderwijs en van de informatie op de website werd ik erg enthousiast. 
In eerste instantie wilde ik ook op de daltonschool gaan kijken. Maar na lang wikken en wegen hebben we besloten om hoe dan ook voor de dorpsschool te kiezen. Daarom ben ik niet op de andere school wezen kijken om het niet moeilijker te maken. 

De dorpsschool

We hebben dus voor de dorpsschool gekozen. Hoofdzakelijk omdat we graag willen dat de kinderen hier in het dorp opgroeien en vrienden maken. Omdat we pas een paar jaar in dit dorp wonen hebben we zelf ook niet veel contacten hier en dat maakt het moeilijk voor de kinderen om buiten school om vrienden te maken hier. 
Daarnaast wil ik niet van de auto afhankelijk zijn om van en naar school te komen en als we voor een school buiten het dorp kiezen ontkom ik daar niet aan ben ik bang. Het meisje is nu gewoon nog te klein om zo'n afstand mee te gaan op de fiets en het is niet gezegd dat er hierna niet nog een baby komt. 
Als ik wat te kiezen had zou ik denk ik niet voor deze school gekozen hebben. Toen we een woonplek zochten was één van mijn eisen dat er een school in het dorp zou zijn, maar destijds heb ik me niet goed gerealiseerd dat die ene school natuurlijk niet altijd zaligmakend is. Toch denk ik dat de kinderen het hier prima naar hun zin zullen hebben. Want mijn ideaal is natuurlijk niet vanzelfsprekend ook de hunne. 

Eerst wennen

Vandaag gaat hij voor de derde keer een dagje wennen. We hebben ervoor gekozen om hem elke week 1 vaste dag naar school te laten gaan zodat daar een ritme in zit. Daarnaast gaat hij ook nog twee ochtenden naar de peuterspeelzaal dus zo is het allemaal ook mooi verdeeld.
Hij mocht van de juf meteen een hele dag komen en als dat halverwege de dag toch teveel zou blijken dan zou ze mij bellen om hem eerder op te halen. Maar voor onze grote uk was het geen probleem, hij heeft zich goed vermaakt en de vermoeidheid nadien viel gelukkig mee.

Ondertussen heb ik me goed vermaakt met zijn broertje en zusje. Het meisje sliep die ochtend ineens anderhalf uur in bed dus ik had al mijn aandacht voor middelste zoon en die genoot daar volop van!
We hebben lekker geknutseld en boekjes gelezen en een eind gewandeld door de sneeuw.

De volgende dag was de sfeer iets minder gezellig. Oudste zoon was een klein beetje moe maar dat viel reuze mee, broertjelief echter had het schijnbaar wel lekker gevonden een dag zonder grote broer en zat hem vandaag goed dwars.
Voor de tweede week had ik dus een beter plan; we zijn toen op woensdag lekker naar de dierentuin geweest waar we een abonnement op hebben. We hebben eerst heerlijk gewandeld en veel dieren bekeken en toen het meisje wakker werd gingen we naar de binnenspeeltuin waar ze lekker gespeeld hebben terwijl hun zusje even kon drinken en bewegen.

Zelf kon hij niet wachten tot hij vandaag weer mocht. Hij heeft een super lieve juf en is enthousiast over de activiteiten. Over klasgenootjes hoor ik hem nog niet echt, terwijl hij er toch al wat kent van de peuterspeelzaal en uit de buurt. Ik ben benieuwd wanneer hij wat meer gaat vertellen over school, want ik merk dat hij enthousiast is, maar hij vertelt nog weinig. Het zal nog wel even spannend blijven totdat hij straks vaker gaat en het wat  gewoner wordt en dan zullen de verhalen ook wel komen.

6 opmerkingen:

  1. Wat een stap is dat hè, je eerste naar school. Onze kinderen zitten ook op een katholieke school, terwijl we niet katholiek zijn. Niet omdat we geen keus hadden, we wonen in een zeer kinderrijke (en dus ook schoolrijke) buurt in een stad. Maar omdat dit een van de best aangeschreven scholen in de omgeving is, en omdat de andere optie vol was. Inmiddels lopen we er alweer bijna 4 jaar rond, en zijn we nog altijd heel tevreden.
    Mijn zoon vertelt nog altijd niet veel :-) Het heeft wel een half jaar geduurd voor hij echt vriendjes maakte. Daarvoor speelde hij op school wel wat met de andere kinderen, maar hij vond het allemaal nog zo spannend. Pas toen hij na de zomervakantie officieel in groep 1 zat, kreeg hij wat meer praatjes en echte vriendjes.
    Van andere moeders hoorde ik soortgelijke verhalen. Het is dus niet zo gek dat jouw zoon ook nog niet zoveel vertelt. Het moet echt even op gang komen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik vermoedde al dat het geen heel vreemd gedrag was, maar toch goed om herkenning te lezen. Ik vind het wel jammer dat er weinig terugkoppeling van de juf is want zo weet ik dus echt maar weinig van zo'n groot onderdeel van zijn leven straks.

      Verwijderen
    2. Mijn kinderen zitten ondertussen al op de middelbare en vertellen nog steeds weinig over school. Meer dan leuk, gewoon of saai krijg ik er niet uit na de vraag hoe was het op school. Het is wennen dat je inderdaad weinig weet over een groot gedeelte van hun leven maar ik weet ook dat de leraren weinig tijd hebben om uitgebreid terug te koppelen met elke ouder. Misschien kun je af en toe eens meehelpen op school zo hou je dan toch feeling met wat er gebeurt op school. Ik ben gaan overblijven ( ook hier een continurooster) wat erg leuk was.
      Mijn ervaring is hoe ouder je kind word en hoe verder je komt op school hoe minder je weet van wat er tijdens die periode gebeurt. het hoort bij het loslaten van het kind. Die van mij gaan binnenkort op kamers dan weet je bijna helemaal niet waar ze zich mee bezig houden.

      Verwijderen
  2. Fijn dat je de knoop hebt kunnen doorhakken. De dorpsschool lijkt me een goede keuze vanwege het gemak en de logistiek die daar nu eenmaal bij hoort.

    Dat kleine schooltje zou ik ook linke soep vinden. Het geeft bovendien ook onrust als het bestaan van een school onzeker is.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Die onrust klopt zeker. Toch is het jammer en zorgelijk dat zulke scholen verdwijnen wan ze houden het dorp denk ik ook meer levend. Als ze verdwijnen komen er steeds minder jonge mensen in zo'n dorp.

      Verwijderen
  3. Hier in ons dorp is ook maar één school. Ik heb er nooit aan getwijfeld om ze niet naar deze school te laten gaan. Daar vindt de basis plaats van vriendschappen. En ook het sociale leven, hobby's sporten en noem maar op, vindt zijn basis op school. Ik ben blij dat mijn beide kids op de dorpsschool hebben gezeten.

    BeantwoordenVerwijderen