donderdag 13 oktober 2016

Dankbaar werk?

Gezinsuitbreiding brengt heel wat teweeg. Om te beginnen ben je als kersverse moeder niet bepaald fit en zal ramen lappen niet echt prioriteit zijn ;)  En dan zijn er in ons geval ook nog twee heel lieve boefjes die ook hun verzorging en aandacht vragen. En die baby, o nee, dat gaat dan weer bijna vanzelf :)

Om te zorgen dat het niet allemaal in de soep loopt hadden we voor de derde keer een kraamverzorgster in huis. Bij onze tweede zoon hadden we een geweldige hulp; deed haar ding, maar liet mij ook mijn ding doen toen ik weer fitter werd en ze was vooral heel erg gezellig. We hebben heel wat uurtjes zitten theeleuten aan de keukentafel ;)   

Ik was dus al vrij snel fit na beide bevallingen en dan is zo'n hulp in huis op veel fronten wat overbodig, ik smeerde liever zelf mijn brood zoals ik dat gewend ben (gewoontedier??) en ik vond het ook niet erg om zelf even de vaatwasser in te pakken. En soms was het best fijn dat de was gedaan werd, maar daarna vouwde ik het meeste weer opnieuw op mijn eigen manier ;)

Ik twijfelde dus of ik ditmaal wel volledige kraamzorg wilde. Maarja, elk kind is anders, ik had er nu al 2 rondlopen en ik ben stiekem ook een watje dus ik durfde het niet bij voorbaat anders af te spreken. Wel hadden we onze voorkeur voor onze vorige hulp uitgesproken en ook zij had bij haar werkgever aangegeven dat ze graag bij ons zou komen kramen. Als er dan weinig werk was, dan was het in elk geval gezellig :) Helaas mocht het niet zo zijn, we kregen een andere lieve hulp. Want dat was ze hoor! Ze heeft heel wat boekjes gelezen met de jongens, met ze gewandeld, geknutseld en pannenkoeken gebakken en ze heeft een heerlijke taart gebakken op de laatste dag. 

En dan kom  ik bij de titel van dit blogje, want ja, die laatste opsomming dat was zeker dankbaar werk! Maar oei, onze wasmachine draaide overuren en ik zou niet weten waarmee, de vaatwasser draaide soms wel twee keer per dag in plaats van eens in de twee dagen en er golden ineens andere regels voor de kinderen. En dat begon me allemaal steeds meer dwars te zitten. Aangezien ik ook dit keer snel fris en fruitig rondliep (en zelfs overwoog de ramen te lappen, want oeioeioei smérig!!) besloot ik de laatste dag af te zeggen. En wat was het heerlijk, ons huis weer voor onszelf <3

Enerzijds ben ik blij en dankbaar dat we kraamhulp kunnen krijgen, maar tegelijkertijd merk ik dat ik me aan een boel dingen stoor en dus eigenlijk niet zo dankbaar ben. Ik zou kunnen proberen het wat meer los te laten, maar ik geloof dat ik bij een volgende baby toch zou kiezen voor minder uren zorg.

Zelf heb ik in de huishouding gewerkt voor de thuiszorg en ook daar merkte ik deze tegenstrijdigheid vaak op. Mensen doen toch dingen het liefst op hun eigen manier en daar kan een ander nooit aan tippen. Gelukkig ervoer ik zelden ondankbaarheid in mijn werk en ik hoop ook dat ik dat niet uitgestraald heb naar onze kraamhulp, want uiteindelijk is het toch ook echt wel fijn dat je naar sommige dingen even geen omkijken hebt en lekker kunt cocoonen met je vers geboren babietje <3

7 opmerkingen:

  1. Goed dat je je gevoel hebt gevolgd en de laatste dag hebt gekozen voor rust in huis. Zelf was ik altijd blij met de volle mep kraamhulp, want ik was altijd behoorlijk van de wereld. Ik vond het ook altijd erg jammer als ze weer vertrok.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik geloof ook dat de meeste mensen er veel baat bij hebben. Iedereen is ook telkens weer heel verbaasd dat ik zo snel weer op de been ben dus ik ben misschien geen goede graadmeter ;)

      Verwijderen
  2. Kraamhulp had bij mij ook nooit zo veel te doen. 'He, ik kan jou helemaal niet verwennen' zeiden ze dan. Hier in Noorwegen bestaat zoiets niet en ik heb het ook helemaal niet gemist. Bij de tweede hadden we er een, die had in een week serieus bijna een heel pak wasmiddel erdoorheen gejaagd. Ik doe een jaar met zo'n pak, haha. Nee, wel lekker weer je huis voor jezelf en je lieffies he? :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. O ja, mijn wasmiddel... ik durfde het niet te noemen ;) Ik zou ook haast zonder willen een volgende keer, maar zoals ik al zei ben ik toch ook een watje en durf ik dat ook niet zo goed. Ik denk dat ik dan gewoon maar een paar uurtjes per dag doe.

      Verwijderen
    2. De volgende? Dat vind ik heel stoer, dat je nog half in je kraambed al over een volgende begint :-)

      Verwijderen
  3. Onze eerste kraamhulp was fantastisch, die had van mij nog weken mogen blijven. Ze maakte heerlijke fruitsalades, deed op de goede momenten de was, en was heel gezellig.
    De tweede keer... Ik krijg er nog de rillingen van. Het waren er twee, een jong meisje en een stagiaire. En ze waren met zijn tweetjes uren met de was bezig, en verder deden ze niet zoveel. En wat ze nou uiteindelijk gewassen hebben? Geen idee, want toen ik daadwerkelijk na een paar dagen de bijkeuken in kwam om eens te kijken, stond alle vieze eerste-dagen-was er nog. Ze hadden blijkbaar alleen de kleren van mijn oudste gewassen... Toen ze die dag ook nog mijn pasgeboren moppie in een koud bad wilden stoppen omdat ze niet snapten hoe de warme kraan werkte (thermostaatkraan, gewoon even een minuutje laten doorlopen als het water nog niet op temperatuur is, zo moeilijk was het niet...), was ik het echt helemaal zat. We hebben ze toen ook maar vriendelijk doch bijzonder dringend verzocht een ander huisje te zoeken. De week erna kregen we nog een mooie bos bloemen van de kraamzorgorganisatie met excuses voor het ongemak. De stagiaire zagen we een paar maanden later achter de kassa bij een grote winkelketen zitten. Dat was toch een betere plek waarschijnlijk. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat bizar!! En echt ontzettend niet tof als je dat overkomt. Heb je geen andere hulp gekregen toen?

      Verwijderen