dinsdag 2 augustus 2016

Thuisblijfmoeder

Sinds maart dit jaar ben ik zogenoemd thuisblijfmoeder. Een heel bewuste keus die ik maakte na jaren van twijfel. Als kind was dit steevast mijn antwoord op de vraag: wat wil je later worden? En ook na het afronden van mijn middelbare school hoopte ik gauw moeder te mogen worden en had ik de wens om dan veel thuis bij mijn kinderen te zullen zijn.
Een paar jaar later kwam ik terecht in een droombaan. Ik werkte met paarden en mensen met een beperking en kon hierin al mijn ambities kwijt; lesgeven, zorgen en werken met paarden. Daar begon mijn twijfel. Want als ik nu moeder zou worden dan kon ik dat toch best combineren? Ik vond mijn werk zo leuk! En ook financieel was het toch wel mooi meegenomen als ik nog een tijdje zou blijven werken. En zo geschiedde; onze oudste zoon werd geboren en ik ging na 10 weken weer aan de slag. Eerlijk gezegd kon ik toen niet wachten om weer naar mijn werk te mogen. Ik ging 3 dagen werken en voelde me daar best lekker bij, al dacht ik nog regelmatig aan mijn droom van veel thuis zijn bij mijn kind. 
Toen ik zwanger was van de tweede begon ik kalm aan plannen te maken om eventueel te stoppen met werken. Maar wederom koos ik toch voor mijn werk en het financiële voordeel.
Toch begon het na een paar maanden te knagen en ik besloot bij wijze van proef een dag minder te gaan werken en wow, wat een heerlijk gevoel was dat, die extra dag thuis. Een half jaar van twijfel en veel rekenwerk volgde en lange tijd hield ik het erop dat ik bij de komst van een derde zou stoppen met mijn betaalde baan. Met dat idee in het vooruitzicht werd werken steeds minder leuk en kon ik eigenlijk niet langer wachten. Daarom hakte ik in december 2015 de knoop door om ontslag te nemen. Een spannend besluit wat ondanks de enorm lange aanloop erg impulsief voelde. Een week na het gesprek waarin ik mijn ontslag aankondigde bleek ik zwanger, wat een geluk! Dit gaf mij echt het gevoel de juiste keuze gemaakt te hebben.
Ik ben inmiddels 5 maanden thuis bij mijn kinderen en geniet hier enorm van. Het heeft veel impact op ons huishouden en de keuzes die we als gezin (moeten) maken, maar het voelt altijd als winnen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten